Wat zeg als het allemaal voorbij is?

De laatste blog, dat klinkt zwaar.. Maar, aan de andere kant, het is de laatste blog van DEZE wereldreis. Na mijn bachelor??? Ik zie het al helemaal zitten! Als ik terugdenk over mijn reis is de tijd voorbijgevlogen!
Alweer bijna drie weken thuis en wat heb ik gedaan? Ik ben weer druk (en veel) aan het werk bij de Boathouse, probeer af te spreken met al mijn vrienden en kennissen, breng tijd door met m’n familie, denk na over mijn studie en mis het reizen.
Woensdag 1 juni landde ik om 18.55 op Schiphol. De gehele reis had ik een raar gevoel in m’n maag, hetzelfde gevoel wat ik had toen ik tien maanden geleden vertrok. Zeker toen ik met een Australische backpacker begon te praten en ze me vertelde dat ze nog twee maanden voor de boeg had realiseerde ik me dat mijn reis écht voorbij was. Aangekomen bij de aankomsthal stond hier een enorm welkomstcomité me op te wachten, gewapend met een vlag. Super leuk dat al deze mensen speciaal voor mij waren gekomen, heel erg bedankt! Na te hebben bijgekletst onder het genot van het drankje braken we na enige tijd op. Samen met mijn ouders en mijn zusje reden we terug naar het bekende Almere. Thuis aangekomen hing er een spandoek met ‘Welkom thuis wereldreiziger Arjen’. Mijn eerste maal op Nederlandse bodem bestond uit kroketten, bitterballen en frieten met Nederlandse mayonaise, héérlijk!

Is het balen om thuis te zijn? Ik mis de vrijheid, elke dag nieuwe mensen ontmoeten, voor jezelf koken, zelf bepalen wat je nou precies gaat doen vandaag en (bijna) geen verplichtingen hebben. Maar het is aan de andere kant fijn dat ik een eigen kamer heb, m’n kleding niet in een rugtas zit en ik niet alles hoef af te sluiten. Ook is het natuurlijk heel erg leuk iedereen weer te zien, maar ik mis het reizen wel!!

Is er veel veranderd? Misschien zie ik er niet anders uit, ‘vanbinnen’ ben ik wel veranderd, net zoals iedereen om me heen. Ik ben bijvoorbeeld veel zelfstandiger geworden denk nu totaal anders over dingen dan voordat ik wegging. Aan de andere kant, Almere is haast niet veranderd, thuis en op werk ligt alles nog op dezelfde plek en ik ben het autorijden niet vergeten. Het is wel heel erg wennen, ik ben tien maanden bijna elke paar dagen naar een nieuwe plek verhuisd, terwijl ik hier echt een ‘basis’ heb, net zoals op de bananenplantage.

De afgelopen drie weken heb ik van veel mensen ongeveer dezelfde vragen ontvangen, die ik nogmaals zal proberen te beantwoorden.
‘Wat is het mooiste/gaafste/meest speciale land waar je geweest bent?’ Dit is eigenlijk meteen de moeilijkste vraag, want elk land heeft zijn eigen mooie plekken en dingen die ik heb meegemaakt die het land zo speciaal maken. Als ik echt een keuze zou moeten maken zou ik gaan voor Mongolië of Nieuw-Zeeland.
Mongolië was zo intrigerend door de Gobi woestijn, waar we zeven dagen mochten doorbrengen. Ik heb nog nooit mijn oren horen piepen omdat het zo stil was, nog nooit rijst met schapenvlees (en oren!) voor zeven dagen lang gegeten, nog nooit in een yurt tent geslapen die verwarmd werd met dierlijke uitwerpselen, nog nooit ’s morgens wakker geworden in de vrieskou, nog nooit een zandstorm meegemaakt, nog nooit zo weinig mensen gezien en ga zo maar door!! Wat een ervaring!! Ik had daar nog veel langer kunnen en willen verblijven.

Maar, Nieuw-Zeeland heeft álles, diepblauwe meren, hoge bergen met gletsjers, mooie stranden aan (relatief) warme oceanen, hele mooie wandelingen, extreem vriendelijke en gastvrije bevolking, een super buscompany, de Magic Bus, waar ik super leuke reizigers heb ontmoet, extreme sporten zoals bungeejumpen en parachutespringen, leuke kroegen en clubs en hier geldt het ook: ga zo maar door! Jammer genoeg had ik hier ‘maar een maand’, maar had hier zeker weten een jaar kunnen blijven!

Ook werken op een bananenplantage in Australië was super, reizen door Rusland net zo hard en Amerika, Canada, China, Hong Kong en Finland zijn helemaal super!!

‘Wat is het extreemste wat je hebt gedaan?’ Ik denk dat dit de parachutesprong is, wat een ervaring was dat, dat wil ik zeker nog een keer overdoen! Maar zoals net genoemd, een maand op een bananenplantage was ook extreem, een orkaan, slangen, enorme spinnen en ratten. Met m’n machete in m’n hand voelde dat toch wel heel erg gaaf en extreem.

‘Wat is de beste ervaring geweest?’ Dit is ook een moeilijke, toen ik alleen in San Diego was heb ik behoorlijke heimwee gehad, maar hier ben ik uiteindelijk overheen gekomen en dat heeft me heel sterk gemaakt. Ook de door mij veel genoemde maand op de bananenplantage was een hele goede ervaring, ik weet dat ik dat nooit meer wil maar het was wel super! Ook was de treinkaartjes kopen in China, Mongolië en Rusland super, omdat de mensen aan de loketten meestal geen Engels spraken waardoor we met handen en voeten dingen moesten regelen. Dit gold trouwens voor alle communicatie in deze landen.

‘Wat is het mooiste wat je hebt gezien?’ Hier ben ik nog steeds niet over uit, ik zal per land een ding noemen wat ik heel erg mooi vond (per land zijn er dus nog veel meer!). Canada: de stad Vancouver, ik ben verliefd geworden op de stad. Amerika: de Grand Canyon was helemaal geweldig! Australië: hier wil ik er toch twee noemen, de Great Ocean Road met ondergaande zon op de Twelve Apostles en Uluru (Ayers Rock) met Kings Canyon en Kata Tjuta. Nieuw-Zeeland: de Tongariro Crossing, ’s werelds beste een-dagswandeling. Hong Kong: Lantau eiland. China: cliché, de Chinese muur. Mongolië: de zandduinen van Khongor Els. Rusland: de stad Sint Petersburg (met de Hermitage). Finland: de sauna in Karkilla bij het meer. Een té moeilijke keuze wat nou het állermooiste is!

‘Heb je je ooit bedreigd of niet veilig gevoeld?’ Eigenlijk niet. De enige keer dat ik me niet echt op m’n gemak voelde was toen ik samen met Victor een beetje verdwaald was in een hutong in Beijing. Een hutong is een ommuurde wijk, bestaande uit allerlei kleine steegjes wat een enorm doolhof tot gevolge heeft. Terwijl er geen straatverlichting was probeerden we onze weg te vinden, wat uiteindelijk wel lukte. Ik ben niet bestolen, niet bedreigd en ook niet ontvoerd, dus heb eigenlijk geen sterke verhalen hier over te vertellen (misschien moet ik ze maar verzinnen ).

‘Waar komen de vriendelijkste mensen vandaan?’ Makkelijk: Nieuw-Zeeland, de mensen zijn hier stuk voor stuk enorm gastvrij en open.

Heb jij nog een vraag die je mij wilt stellen kan dat natuurlijk, emailen/reageren/bellen/smsen: alles kan!

Zoals velen weten was mijn doel uit te zoeken wat ik nou echt wilde gaan studeren. Dit doel heb ik jammer genoeg niet gehaald, ik twijfel nog steeds… Op dit moment twijfel ik tussen criminologie, economie, geschiedenis en sociale geografie + planologie. A.s. dinsdag en vrijdag heb ik nog voorlichtingsdagen en hopelijk helpen die me met het maken van een keuze.

Ben ik blij dat ik deze reis heb gemaakt? Ik ben heel erg blij en heb er totaal geen spijt van, wat heb ik een super tijd gehad, ik zou het IEDEREEN aanraden en zo weer over doen. Als je de mogelijkheden hebt en je twijfelt om het te gaan doen, stop met twijfelen en ga het doen. Deze ervaring kan niemand me meer afpakken. Het is voorbijgevlogen!

Ik wil iedereen bedanken voor alle leuke reacties! Ik las ze altijd met veel plezier en het was leuk om te horen hoe het in Nederland (of ergens anders op de wereld) ging.

Waarschijnlijk bedenk ik over tijd nog wat zaken die ik vergeten ben te delen, deze zal ik dan toevoegen. Nogmaals, hartstikke bedankt voor jullie reacties en support!

Liefs vanuit een zonnig Almere,

Arjen

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl